شرمنده نباش دختر (1 برنامه بدون شرمساری برای رسیدن به اهداف)

من آدم‌های مبارزی را که هیاهو به پا می‌کنند دوست دارم. من عاشق کسی هستم که به خاطر خواسته‌هایش شرمنده نیست و اجازه نمی‌دهد دیگران ناامید و منصرفش کنند. منظورم این نیست که این افراد هرگز نترسیده‌اند، منظورم این نیست که هرگز در دام نظرات دیگران گرفتار نشده‌اند؛ نه، آن‌ها هم انسان هستند و مثل همه ما گاه دچار نبود اعتماد به نفس شده‌اند، اما وقتی نوبت عمل فرا رسیده است، شک به دلشان راه نداده و دودل نشده‌اند، فقط سرشان را پایین انداخته و بدون توجه به دیگران به کارشان ادامه داده‌اند. مبارز بی‌پروا از نظر من یعنی این؛ یعنی حاضرید برای رسیدن به خواسته‌تان ـ هرچیزی که هست ـ تلاش کنید، و منتظر نمانده‌اید تا کسی آن‌را دودستی تقدیمتان کند و می‌دانید که این خواسته متعلق به شماست و به آن دست خواهید یافت. آیا شما هم یک مبارز بی‌پروایید؟ من هم هستم. آیا دلتان می‌خواهد باشید، اما از فکر و نظر دیگران می‌ترسید؟ من هم در چنین شرایطی بوده‌ام. وزن و اهمیت نظرات دیگران برای بسیاری از زنان آن‌قدر سنگین و بالاست که تحمل کردنش بسیار دشوار است. آن‌ها می‌ترسند از مکان امنی که برای خود ساخته‌اند قدم بیرون بگذارند. اما این خود واقعی‌مان نیست، نه؟ ما باید به‌دنبال اهداف و رویاهایمان برویم، باید جسور باشیم و شجاعت به خرج دهیم و شرایط را بپذیریم؛ چون شانس زندگی با استفاده از تمام توانایی‌هایمان، ارزش تمام واکنش‌ها و برخوردهای منفی‌ای را که در مقابل، دریافت خواهیم کرد دارد. مردم می‌گویند یک دختر خوب هیاهو به پا نمی‌کند. بسیار خوب، من اهمیتی به این حرف نمی‌دهم. من بیش‌تر به تغییر دادن دنیا اهمیت می‌دهم تا نظراتی که آدم‌هایش در موردم دارند.